880 – Sint Lidwina Ziekenhuis

Ik krijg tegenwoordig steeds meer mailtjes van mensen met de vraag, of het mogelijk zou zijn dat ik eens een foto of ansichtkaart plaats van het voormalige Lidwina ziekenhuis aan de Polderweg. En op zich is dat best een goed idee om eens wat aandacht te schenken aan het Lidwina ziekenhuis, vooral omdat ik er zelf ook ben geboren. Het Rooms Katholieke Sint Lidwina ziekenhuis werd in 1929 in gebruik genomen en startte met 46 bedden en dat werd in de loop der jaren steeds verder uitgebreid. Net als in zoveel andere roomse ziekenhuizen beschikte het Lidwina ziekenhuis ook over een eigen kapel. Ik kan mij zelfs nog herinneren dat er in de immens grote tuin van het ziekenhuis aan de Hertzogstraat kant een nieuw gedeelte gebouwd werd. Op donderdag 29 april 1982 sloot het Lidwina ziekenhuis aan de Polderweg haar deuren omdat het fuseerde met het gemeente ziekenhuis Parkzicht aan de Huisduinerweg en men verder ging onder de nieuwe naam GEMINI ziekenhuis. Ik denk dat ik er goed aan doe om bij dit artikel een paar foto’s te plaatsen uit de tijd dat het Lidwina ziekenhuis nog vol in bedrijf was!

Foto: Sint Lidwina ziekenhuis.

Foto: Dames afdeling Lidwina ziekenhuis.

Foto: Kapel Lidwina ziekenhuis.

6 Comments on “880 – Sint Lidwina Ziekenhuis

  1. In mijn herinnering rook het in het Lidwina ziekenhuis altijd naar ether. Prachtig is het wel om deze foto’s te zien.

    • Zelfs iemand die in dat ziekenhuis op bezoek was geweest rook er nog lang daarna ook naar.
      Overigens was het wel een gewaardeerd ziekenhuis. Ondanks de verzuiling in vroegere dagen, kozen veel niet-katholieken ook voor het Lidwina.

  2. Het is echt een rooms bolwerk daar aan de Polderweg en Javastraat met het ziekenhuis en de scholen.

  3. Het valt mij wel eens op dat de meeste interieur foto’s die in omloop zijn van het Lidwina ziekenhuis zijn, maar van het oude Parkzicht ziekenhuis heb ik die nog nooit gezien.

  4. Zo’n 60 jaar geleden werd ik s’avonds opgenomen in het Sint Lidwina ziekenhuis.Nonnen liepen er toen nog rond.Ik had er toen een bijzondere ervaring. In een sluimerende toestand werd mijn aandacht in de doodstille zaal getrokken door belgeluiden.Over de duistere gang liepen in een schijnsel van licht een priester in een licht gewaad en nonnen met een bel.Het was voor mij een magisch verschijnsel.Werd er een Heilig Oliesel toegediend. Ik ben er nooit achter gekomen.
    De nonnen in habijt en kap ontmoette ik later ook op de Agnesschool naast het ziekenhuis..Mijn Katholieke vriendin kweekte daar en ik maakte een bordtekening voor haar les.Een prachtige, vriendelijke non gluurde om het hoekje.
    Later in 1967werd ‘lekenkleding’ toegestaan.De nog altijd groetende non , met haar mooie naam , veranderde in een vrouw met permanent en mantelpak.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.