732 – De Helderse zeedijk op Deltahoogte!

Beste lezers van deze rubriek, morgen is het heel een belangrijke dag uit de geschiedenis van Den Helder, en ik ga er van uit dat de meeste inwoners van onze stad dat wel weten! Op vrijdag 23 januari 1970 vond de aanbesteding plaats om de Helderse zeedijk op Deltahoogte te brengen. Op zich was dat natuurlijk geweldig goed nieuws toen der tijd, want wij Nederlanders vechten al jaren tegen het hoge water. En ook nu nog blijven waterbouwkundigen zich bezig houden met de verhoging van de zeespiegel. Met andere woorden de generatie die na ons komt krijgt vroeg of laat weer te maken met een verhoging van de zeedijk. Maar goed, terug naar de plannen van 1970 dit had natuurlijk grote ingrijpende gevolgen. De dijk op Deltahoogte brengen moest gebeuren, maar dat betekende ook dat er een paar beeldbepalende gebouwen en objecten voor moesten gesloopt worden! En dan hebben we het natuurlijk over de Windwijzer, het fort Oostbatterij en de laatste bebouwing aan de Hoofdgracht. Ik denk niet dat deze vijftigste herdenking feestelijk gevierd zal worden bij Rijkswaterstaat maar iemand ergens op attenderen kan natuurlijk nooit geen kwaad.

7 Comments on “732 – De Helderse zeedijk op Deltahoogte!

  1. Weer een erg leuke foto van de oude dijk. Zie Huys Tijdverdrijf nog op de achtergrond. Zie geen vletten maar wel een kaapstander. Zou dat te maken hebben met het jaargetijde waarin deze foto is genomen?

  2. Verdorie! Het confronteert mij genadeloos met mijn leeftijd. Ik heb hier nog gefietst en kan mij de bunkers in/op de dijk nog heel goed herinneren.

    • Inderdaad Bodelo, ik herken wat je zegt. Des te meer reden om te koesteren wat er nu nog toe doet. De relatie met familie en vrienden, dat houden we in vrede. Wat rest zijn herinneringen, en we zijn nu op een leeftijd dat we meer verleden dan toekomst hebben.

  3. Ik ging vroeger altijd alikruiken zoeken voor mijn oma onderaan de zeedijk. Heerlijk om herinneringen op te halen bij deze foto.

  4. Dan denk ik ook aan Huisduinen waar het Badhotel moest verdwijnen. M’n oude opa woonde daar in Huize Irene. Hij overleed dat jaar (1970) op 95 jarige leeftijd. Er stonden ook nog wat huizen daar op de dijk. In één ervan woonde een oom en tante die naar een andere woning moesten gaan kijken. Als het stormde dan waaide je daar zowat weg. Maar ze hebben nooit meer zo mooi gewoond als toen. Op de vensterbank lag altijd een verrekijker. Op zee was van alles te zien……

  5. Wat een leuk verhaal Leo, Huize Irene en Avondrust hadden het echtpaar Meyer als beheerder!