719 – Het ,,Dijkje”.

Het is altijd mooi als iemand bereid is om zijn familiealbum met foto’s aan je in bruikleen te geven. Met die bedoeling om er in de rubriek Afgestoft weer wat van terug te zien, en te delen met anderen! Een van de foto’s die ik in het album aantrof is er een die gemaakt is tijdens de Koninginnedag viering op woensdag 31 augustus 1932. Ik weet ook wel dat het nu natuurlijk niet de tijd is om aan een Koninginnedagviering te denken, maar de foto van het ,,Dijkje” is geweldig mooi. Want laten we eerlijk zijn je ziet bijna nooit foto’s waarop de opgang naar de Dijk zo duidelijk zichtbaar is. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de enorme belangstelling die er vanuit de bevolking is voor de muzikanten. Het is alleen jammer dat we het vaandel wat de vaandeldrager omhoog houdt niet kunnen lezen. Want nu is het gissen welk orkest hier op de foto staat afgebeeld, het kan de Helderse Fanfare of net zo goed het Stedelijk zijn. En dat is natuurlijk dan weer het mooie van deze rubriek, er is altijd wel weer iemand die het juiste antwoord weet.

11 Comments on “719 – Het ,,Dijkje”.

  1. Dit is weer echt een fantastisch mooie foto, het is te hopen dat je meer familiealbums met foto’s aangeboden krijgt. En dat het een Koninginnedag viering is maakt toch ook niet uit, zomers zijn er tv series te zien waar ze kerstmis vieren.

  2. Ach ja zullen we maar weer eens wat vertellen
    Mijn vrouw heeft een hobby en ik ook en 1 van de mijn hobby’s is gezelligheid
    Zoals je kunt zien op de foto ga achter de muziek aan en kijk waar het druk is dan heb je mijn hobby 1 van velen
    Nu in deze tijd willen we allemaal de warmte en de geur van chocomelk
    en zoals een oud college standje 69 al zei choco met één lange vinger en een toefje slagroom mmmmmmm en voor de liefhebbers een aperitiefje
    Het huis begint te zuchten de boom staat scheef Ik en mijn vrouw zitten te genieten van ons huis wat warmte begint te zuchten
    Heel anders als wijlen Tiny en Louw maar wel ik hun geest
    Bedankt Cees je hebt mijn geest weer eens geprikkeld Proost Matie

  3. De stoet komt vanaf de Kanaalweg en draait links af het Westplein op. De Dijkstraat bevindt zich links en ook de aanzet tot het verhoogde deel van de Dijkstraat is goed in beeld. Het is begrijpelijk dat deze afgestoft van het “Dijkje” tussen haakjes staat want het Dijkje werd alleen zo in de volksmond genoemd, zowel het lage als het verhoogde deel heette Dijkstraat. Ook opvallend volgens mij op deze foto is het Borstbeeld van Dorus Rijkers onder aan het talud van de dijk of heb ik het mis?

    • WIKI: “Op 15juli 1939 kreeg Dorus door een schenking van het Helden der Zee-fonds ook een echt persoonlijk “monument” in de vorm van een bronzen buste (ontwerp: mevr. I.A.L. van Beek Calkoen) die aanvankelijk vlak voor de opgemetselde zeedijk bij het carillon een onderkomen vond”.
      Als de foto van 1932 was, dan was die buste toen nog toenkomst.

  4. Het moet ik ieder geval een fanfare zijn. Een fanfare telt koperblazers, een harmonie-orkest ook klarinetten.
    Ik spreek hier als oud-lid van zowel het Stedelijk (harmonie) als van de Postfanfare. In het Stedelijk speelde ik klarinet, in de Postfanfare altsax. Mijn vader had wel helemaal niks met de PTT, maar er waren nu eenmaal te weinig PTT-ers die een passend instrument bespeelden. Het betekende wel dat ik op Koninginnedag ‘s ochtends met het ene orkest door de stad marcheerde en ‘s middags met het andere.
    Dit biedt me de gelegenheid te herinneren aan waarschijnlijk het grootste grootste muzikale talent dat Den Helder ooit heeft voortgebracht: mijn schoolgenoot van het gemeentelijk lyceum Guus Dral. Zijn vader was leraar op de kweekschool. Hij begon op fluit bij het Stedelijk, gelijk met mij. Hij wilde fagot spelen, maar daar beschikte het Stedelijk nu eenmaal niet over. Later kwam hij toch aan de fagot en werd hij eerste fagottist van het Amsterdams Orkestgebouworkest. Op conservatoria in Nederland stond hij bekend als de beste leraar die je maar kont krijgen. Helaas is hij enkele jaren geleden overleden.

    • Jouw schrijven roept veel dierbare herinneringen op. Het stedelijk marcheert niet meer door de straten. Het vrolijke “oh when the saints” weerklinkt niet meer. Te weinig leden. De concerten van toen met een feest erna en een loterij waren altijd een welkom uitje. Bij de familie Dral kwam ik graag. Alles kon daar altijd. Anneke Dral (overleden), mijn klasgenoten, zorgde voor feestjes en plezier. Later werd Dral na Beekhuis van Till mijn teken- en handenarbeidleraar. Ik maakte ooit een beeldje van klei bij hem, “ de oude violist”. Alleen pakte hij lachend de nog zachte viool en vormde hem opnieuw en legde hem, nu in omgekeerde richting, op de arm van de violist. Een prachtig cijfer kreeg ik! Het beeldje, geschonden, gelijmd na een val, 57 jaar oud, lijkt niet op de goede amateur van nu. Maar hij wordt gekoesterd. De viool is immers een echte Dral! Ja begaafd waren ze, zowel Dral als zijn zoon Guus. Fijn zo’n leraar gehad te hebben!

  5. Hans ik heb mijn oude foto’s er nog eens op nageslagen en inderdaad het borstbeeld van Dorus Rijkers werd later en hoger op het talud geplaats vlak onder de muur boven op de zeedijk. Op de foto links van de telefoonpaal zitten een aantal mensen dat is ongeveer de plek waar het borstbeeld geplaatst ging worden!