681 – Station

Omdat we de laatste twee afleveringen van deze rubriek aan de Polderweg hebben door gebracht heb ik voor vandaag gekozen voor een ansicht uit de tijd dat zegge en schrijven één taxistandplaats genoeg was om aan de vraag te voldoen. Voor de lijnbussen was er ruimte te over en het station – voorzien van een foeilelijke aanbouw tegen de tocht – domineerde het pleintje. Wij waren in Den Helder de tijd ver vooruit, want het station telde slechts één wachtkamer. Die was bestemd voor passagiers uit alle klassen. In andere steden van enige betekenis was dat nog lang niet het geval! Een toonbeeld van rust, deze afbeelding van het station. In het oppertje werd een praatje gemaakt; fietsen kon je nog vrij een tijdlang laten staan en van het verkeer hadden de weinige passanten maar heel weinig last. En een fraai doorkijkje hadden we toen op de wondermooie bomen die de Prins Hendriklaan sierden. Ter oriëntatie: het torentje van de roomse kerk is nog juist, links boven de bomenrij, zichtbaar. De stad heeft- en dit is maar slechts een enkel deeltje – toch wel een heel ander aanzien gekregen.

 

 

5 reacties op “681 – Station
  1. DeNachtburgemeester schreef:

    Wat een plaatje weer zeg dit had toch eigenlijk niet gemogen maar onze oosterburen sloopte veel en dat voorbeeld volgen nog vele in de gemeenteraad onder het mom dat is de nieuwetijd.
    (Voordat ik een opmerking krijg ik beschuldig ze niet van simpatie met het toenmalig nazi regiem)

    0

    • Bodelo schreef:

      Beste Nachtburgemeester, zoals in aflevering 680 valt te lezen is het niet te danken aan het meningsverschil met onze oosterburen dat het station er niet meer staat.

  2. DeNachtburgemeester schreef:

    Moest dit zo nodig verdwijnen zo zonde maar goed het is er niet meer

  3. Barend Strang schreef:

    Via de wachtkamer kwam je op het perron. Bij de deur die toegang gaf tot het perron stond een conducteur aan wie je je dikke kartonnen kaartje moest laten zien. Helaas toont de foto niet de grote groene opengewerkte houten constructie met twee smalle gangen die links tegen het station was opgetrokken. Die constructie vormde de uitgang vanaf het perron. Ook hier moest je langs een conducteur. Die nam je gebruikte kaartje in ontvangst. Een waterdichte procedure…