U vraagt en wij draaien….

MAART 1919

De gedeeltelijke elektrificatie voor Den Helder was door bemiddeling van de Rijkswerf een stapje dichterbij gekomen. Men had de oplossing door aan de Hoofdgracht en het Ankerpark verschillende panden hierop aan te sluiten. En een verdere uitbreiding behoorde tot één van de mogelijkheden. Omdat de Rijkswerf overdag veel stroom gebruikte zou de voorziening hoofdzakelijk gaan om de verlichting. De industrie zou op bescheidener wijze geholpen kunnen worden, maar het zou in ieder geval een grote verbetering betekende en een ontlasting van het gasbedrijf zijn. Vooralsnog was het knelpunt de kostbare aanleg en de vraag was of de elektriciteitmaatschappij, die de concessie had, wel een voorlopige kabel in de straten wilde leggen. Het materiaal hiervoor was aanwezig en in eerste instantie wilde de werf stroom leveren om enkele winkelstraten in ieder geval van elektra te voorzien In maart 1919 legde de elektriciteitsmaatschappij een kabel langs de Weststraat en Kanaalweg die hierna door de Koningstraat en Spoorstraat ging om te stoppen bij hotel Bellevue. In afwachting van een definitieve aansluiting op het provinciale net werd de stroom geleverd door de elektriciteitcentrale van de Rijkswerf. De voorlopige beperkte aanleg in de stad had als voordeel dat men kon nagaan of één en ander wel voldeed aan de gestelde verwachtingen.

                                   Het Ankerpark. 

In 1918 verwoeste een brand het perceel van de dames- en kinderconfectie winkel van I. Grunwald. Deze zaak zat links van het postkantoor aan de Kanaalweg en verrees in 1919 als een feniks uit de as. De winkel was nu opgedeeld in afdelingen met elk een toonbank. De torenhoge kasten, waaruit men met gevaar voor eigen leven iets kon halen, waren vervangen door ruime moderne kasten.

Collega Oudkerk en Van Praag adverteerde begin 1919

De Christelijke Zangvereniging ‘Hallelujah’ onder leiding van J.F. Asma, verzorgde op woensdag 26 maart 1919 een uitvoering in de Gereformeerde kerk aan de Spoorstraat met medewerking van het Christelijke Kinderkoor ‘Harpe Davids’. De zang werd op piano en orgel begeleid door J.A. van Vliet. De kerk zat goed vol zodat het beoogde doel, het voordelige saldo ten bate van het Tehuis voor Ouden van Dagen te bestemmen, hopelijk gehaald werd. Op initiatief van enkele leden van jongensvereniging ‘Uw Heil Komt’ en leden van meisjesvereniging ‘Lydia’ werd op 10 oktober 1875 de Christelijke Zangvereniging ‘Hallelujah’ opgericht, waarbij voor ogen stond, de onderlinge band te versterken van de genoemde verenigingen en het zingen van Christelijke liederen uit te dragen. De leden schoven vanuit hun midden  K. Hoelandt naar voren die als dirigent, voorzitter en penningmeester als een geschikte kandidaat werd beschouwd. Hij heeft zich voor het koor enorm ingespannen, maar zoals meer in verenigingen gebeurt, traden er onderlinge meningsverschillen op zodat hij op zekere dag het koor vaarwel zei. Zijn opvolger C. Berg weigerde in eerste instantie de dirigeerstok over te nemen, omdat hij zich als 17-jarige te jong voelde het koor te leiden. Maar na alle ‘voors en tegens’  te hebben afgewogen besloot hij het toch te gaan proberen.  Dat lukte hem goed, tot aan zijn overlijden in 1907 genoot hij 31 jaar het vertrouwen van alle koorleden. Ook dhr. Asma, vader van de bekende organist Feike Asma, weigerde in eerste instantie, maar toen bleek dat D.J. Okel voor deze taak niet geschikt was en het ledenaantal drastisch daalde, besloot Asma het alsnog te proberen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog trad ‘Hallelujah’ regelmatig op voor militairen en de getroffenen van de watersnoodramp van 1916. Ondertussen zag het kinderkoor Harpe Davids ook het levenslicht.

Hallelujah in de Bethelkerk.  Midden voor met snor de heer Asma, vooraan de jeugdige Feike Asma.

Schouwburg Casino van Meijer Polak aan de Kanaalweg was voor het luchtige amusement bij uitstek de plek. De avonden waarop de Nederlandse zanger en cabaretier Jean Louis Pisuisse (1882-1927) met zijn gezelschap hier optrad vielen altijd bijzonder in de smaak, zo ook in maart 1919. Het publiek wist zich verzekerd van een eerste klas cabaret, humor en gezelligheid. Zo wisselden muziek, zang, dans en eenakters elkaar af. Voor de betere zitplaatsen betaalde men  ƒ 1,00 zij met een smalle beurs konden al voor ƒ 0.50 de voorstelling bijwonen. Jean Louis Pisuisse gold als een belangrijke pionier en velen beschouwden hem als de grondlegger van de Nederlandse kleinkunst.

Jean-Louis Pisuisse met zijn latere vrouw Jenny Gilliams, staande bij de piano.

 

 

3 reacties op “U vraagt en wij draaien….
  1. HZdwg schreef:

    Het echtpaar Pisuisse vond een sensationeel einde.
    Uit WIKI: Jenny Gilliams had een affaire met een ander lid van het gezelschap, Tjakko Kuiper, maar brak uiteindelijk met hem. Dat was voor Kuiper kennelijk niet te verteren: op 26 november 1927 schoot hij op het Rembrandtplein in Amsterdam zowel het echtpaar Pisuisse als zichzelf neer.

  2. HZdwg schreef:

    Ook van internet: “u/men vraagt, wij draaien”. Was oorspronkelijk de titel van een populair radioprogramma (VARA, 1935 – 1951) waarbij op verzoek platen werden gedraaid.
    Als ik me goed herinner was de populariteit van het programma niet alleen te danken aan de mooie muziek, maar misschien nog wel meer aan het feit dat de namen van de aanvragers werden voorgelezen.

  3. Emin Pasha schreef:

    Frans Nienhuys was de presentator van het eerste verzoekplatenprogramma op de Nederlandse radio. Zijn verzoekplatenprogramma ‘Men vraagt en wij draaien’ werd van 1935 tot 1951 uitgezonden door de VARA.