593 – Dijkgezicht

593 – Dijkgezicht

Er was eens een tijd, het is jaren geleden dat in onze marinestad het verschil in rang en stand door een groot deel van de bevolking heel serieus werd genomen. Vooruitgang in de maatschappij deed nog al eens relaties bekoelen. Aan dit verschijnsel denken we nog wel eens terug bij het bekijken van historische plaatjes als hier afgebeeld. Opvallend is dan dat het dijklichaam gesierd wordt door twee onderkomens van zwemverenigingen. Of er hier ook sprake is van het verschil dat er nou eenmaal moet zijn, is vandaag de dag niet belangrijk meer. Vaststaat wel dat er van de vroege lente af, tot diep in het naseizoen volop werd genoten door vele zwemlustigen. Het treffende van dit stadsgezicht is dat ons ook nog een blik wordt gegund op het torentje van het vroegere stadhuis en op een deel van de “Ouwe Helder” waarbij de Westerkerk toch wel een dominerende plaats inneemt. Zelfs de windwijzer vinden we rechts op de achtergrond terug. De dijk is voor velen van ons “de dijk” gebleven, ook al moest hij – vanwege het nog al eens wassende water – versterkt worden. Herinneringen komen bij mij boven als ik denk aan het zoeken van “aliekruke” en meestal was dat op of rond de verjaardag van mijn oma op 9 augustus, oma was altijd wat blij als we van een wandeling over de dijk met een zak “aliekruke” thuis kwamen. De dijk is voor de Nieuwediepers een onmisbaar terrein. Soms gewoon om een frisse neus te halen of tijdens een zware storm naar de beukende golven te kijken!

Cees Rondèl

7 Comments on “593 – Dijkgezicht

  1. De 2 zwemverenigingen waar Cees het over heeft,zouden dat ook 2 omkleed gelegenheden kunnen zijn voor dames en heren?? En gescheiden zwemmen?
    Men was n.l nogal erg preuts in die tijd zoals wij allemaal weten.
    Uiteraard kan het ook met de rangen en standen te maken hebben waar men in Den Helder tot in de jaren 60 erg aan vasthield.Althans zo heb ik het ervaren toen ik in 1967 een woning zocht.Gelukkig kregen mijn vrouw en ik een huis aangeboden in de Jan in t Veltstraat via een kennis van Texel.Voor de prijs van 11 gulden in de maand!!!

    • Niet alleen door rang en stand, maar ook in naam van Onze Lieve Heer waren hoge muren tussen de mensen opgetrokken. Bij vrijwel alles (onderwijs, sport, amusement, belangenorganisaties, … en misschien ook bij het zwemmen) moest je kiezen tussen christelijk, katholiek en algemeen.

  2. Deze foto dateert van voor de oorlog. Na de oorlog bleef er één van de twee zwembaden over, tussen twee pieren, met een duikplank op een vlot. Aan het eind van het seizoen werd het zwembad telkens afgebroken en opgeslagen. Bovenop de dijk hadden de Duitsers tijdens de bezetting een stevige verdedigingsmuur gebouwd, met bunkers en al. Mosselen zoeken bij eb deden we als die thuis op het menu waren gezet.
    Tijdens de watersnoodnacht van 1953 had de dijk het zwaar te verduren. Niet ver van het voorste zwembad werd een doorbraak voorkomen door diezelfde nacht een brede bekisting rondom het al deels kapot geslagen dijklichaam te bouwen. Daarna werd onze dijk voor onze veiligheid veranderd in een lange asfaltformatie.
    Het gebrek aan een overdekt zwembad werd door het gemeentebestuur opgelost door een overeenkomst met de marine te sluiten. Als burgerjongen konden we voortaan in de winter op woensdagavond komen zwemmen in het overdekte zwembad op de Rijkswerf, achter het KIM. Maar eerst moesten we ‘s middags een kaartje halen bij de werfpoort. Als burgerjongen ontvingen we voor dertig cent een rood kaartje. Jongens uit marinekringen kregen een wit kaartje. Dat kostte twintig cent…

  3. Terugkomend op wat Anton Hagen schreef: ik meen me te herinneren dat die trap in het midden was en dat dan de mannen linksaf moesten en de vrouwen rechtsaf, of andersom.

  4. Ik zwem niet, en zeker niet in de Noordzee! Maar ik blijf het een leuk gezicht vinden die keet op de dijk. En met regelmaat mensen die er gebruik van maken.
    Het geeft mij een soort van nostalgisch gevoel.