579 – Tivoli bioscoop

Soms kan je zo maar door een willekeurig gesprek op een onderwerp terecht komen waar iedereen herinneringen aan heeft. Na afloop van de door de Stichting Afgestoft en de door Ramon Boomstra verzorgde beameravond over Den Helder tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben we met een groepje personen nog heerlijk zitten napraten bij café Kaper! En toen ging het er over hoe mooi het is om beelden uit het verleden met gebruik van een laptop en beamer te kunnen presenteren, terwijl er ook tijden zijn geweest dat menig avondje werd verzorgd met de diaprojector. Kortom we kregen het over van alles en nog wat, maar iedere keer kwamen we tot de conclusie dat de foto en de filmtechniek de afgelopen jaren sterk veranderd is. En toen kwamen de jeugdherinneringen bij een ieder ook weer boven tafel vooral als het om bioscoop voorstellingen ging en dan met name in de Tivoli bioscoop in de Molenstraat. Menigeenbezocht voor eigen risico natuurlijk eerst nog even de feestartikelen winkel van de Graauw aan de Spoorstraat om daarna de Tivoli bioscoop te betreden en waar het dan de bedoeling was om tijdens de voorstelling vanaf het balkon iets in de zaal te mikken! Maar ook onze Tivoli bioscoop had niet het eeuwige leven hoewel, men koos er uiteindelijk voor om de naam van de Witte bioscoop in de Koningstraat om te dopen in die van Tivoli bioscoop. En het voormalige bioscoopcomplex in de Molenstraat sluimerde weg, eerst nog als noodwinkel van de firma Zoetelief, om tenslotte als Expressie Centrum te eindigen en de uiteindelijke sloop van het gebouw was volgens mij in 1974!

 

Cees Rondel

 

 

7 Comments on “579 – Tivoli bioscoop

  1. Mooi Cees, mooie foto geinig verhaaltje!

    Het pand is gesloopt. Maar waar bevond het zich? T.h.v. de voormalige NH kerk of meer richting de Beatrixstraat?

  2. Zou mooi zijn als er eens foto´s opdoken van het interieur toen Tivoli bioscoop was.
    Ik herinner me vooral de verlichting, de lampen zaten in grote doorschijnende dozen, versierd in de stijl die voor bioscopen in de jaren ´30 gebruikelijk was: art deco.

    • Inderdaad Hans de Tivoli bioscoop bevond zich op de hoek Vlaming- Molenstraat schuin tegenover de Tivoli bar waar mijn schoonzus nog de scepter heeft gezwaaid. Wat mij nog helder voor de ogen staat van de interieur van de bioscoop is de vloerbedekking! Volgens mij was deze donker rood!

  3. Donkerrood, in mijn herinnering ook. Zoveel meer herinneringen: die portretten van filmsterren langs de trap, de muziekjes die voor het begin van de voorstelling werden gedraaid (Warsaw Concerto, Tanzende Finger) de lantaarnplaatjes met reclame waarmee de voorstelling begon (Jaap Bakker, uw Kapper), het Polygoonjournaal (met de stem van Philip Bloemendaal, en dat eindigde met de melodie van “ik heb u lief, o Nederland”), het ijsje in de pauze, …. en de bekende gezichten van het vaste zondagavondpubliek.

    • Het was echt theater! Zowel van binnen als van buiten. Tegenwoordig is de bioscoop een veredelde TV voorstelling, de grandeur is er af.

  4. In de “Tivoli-bioscoop” werden op bijzondere wijze films geprojecteerd.
    Veelal werden films geprojecteerd vanuit een cabine achterin de zaal.
    De lichtbundel scheen hierbij over de toeschouwers heen.
    In de Tivoli-bioscoop werd de film geprojecteerd vanuit een positie achter het doek.
    Dit betekende echter dat zonder correctie de film en teksten in spiegelschrift zou verschijnen.
    Een spiegel constructie zorgde er voor dat dit werd voorkomen.
    Soms werden films getoond welke erg populair waren bij het publiek waardoor de bioscoop
    eigenaar een hogere prijs moest betalen voor de huur van de film.
    van Twisk had daar hetvolgende op gevonden.
    Films werden (worden) verpakt in grote rond platte blikken. Het aantal hing af van de speelduur.
    Dezelfde film werd zowel in de “Witte”als in “Tivoli” vertoond op vrijwel dezelfde tijd.
    van Twisk liet de film in Tivoli op tijd beginnen, zonder voorafgaande reclame of nieuws.
    In de Witte werd iets later begonnen dan gebruikelijk maar wel met reclame en nieuws.
    Als de eerste filmspoel in Tivoli gedraaid was werd deze door één van de suppoosten
    razendsnel op de fiets, Spoorstraat – Keizerstraat, naar “de Witte” gebracht.
    Daar stond de filmoperateur klaar om de film terug te spoelen en kon de vertoning aanvangen.
    Dit werd dan herhaald voor alle andere filmdelen.
    Deze truc werd hoofdzakelijk uitgevoerd in het weekend bij films waarbij veel publiek
    verwacht werd en ter compensatie van de filmhuur kosten.